تنهاییم...بی حوصلگیم... بریدن از همه.... دوس نداشتن هیچی... خنثی بودن... حرف زدن با غریبه ها... حالت تهوع داشتنایی که دیگه داره عادی میشه... فرار کردن از همه... سکوت... این روزای اخیر اینجوریم...وتعداد روزای اینجوری بودنم داره زیاد میشه.....

وقتی قبولش کردم که سرگیجه داشتم....چشمام از درد قرمزو اشک الود بود....وقتی سردرد داشتم ....وقتی میدونستم دلیل همه ی اینا چیه ولی بازم تکرارش میکردم....بارم انجامش میدادم....اونموقع بود که قبول کردم من یه معتادم....

اعتیاد به چیش بماند برای بعد...